Kruispunt van wegen

Christopher Dembik, Senior Investment Strategy Adviser Pictet Asset Management

Sinds begin dit jaar presteren aandelen uit opkomende landen uitstekend. Dit is met name het geval in Brazilië: De Ibovespa is sinds januari gestegen met 6,2%. Voor Europese beleggers zijn de prestaties nog spectaculairder omdat de real is gestegen. Uitgedrukt in euro bedroeg de stijging van de Braziliaanse index 13,5%*.

Kan die dynamiek aanhouden? Het antwoord op die vraag zal vooral afhangen van de presidentsverkiezingen op 4 en 25 oktober. Als de huidige president Lula wordt herkozen, zou de opmars in eerste instantie wat kunnen vertragen, omdat de markt dan zou vrezen voor hogere overheidsuitgaven, waardoor de centrale bank de hoge rente zou moeten handhaven. Maar als zijn belangrijkste tegenstander Flavio Bolsonaro wint, zou er een nieuwe golf van enthousiasme onder buitenlandse beleggers kunnen ontstaan.

Waarom? De Braziliaanse economie wordt vandaag de dag geconfronteerd met een paradox. De centrale bank handhaaft haar beleidsrente, de Selic, op het zeer hoge niveau van 14%, terwijl de inflatie vrij goed onder controle is, op 4,5%, en de handelsbalans solide blijft, vooral dankzij de export van olie, soja en ijzererts. Maar een ommekeer is mogelijk als er een nieuwe, in fiscaal opzicht deugdzamere regering wordt geïnstalleerd. De centrale bank zou dan meer speelruimte krijgen om de rente te verlagen. Braziliaanse aandelen zouden dan kunnen profiteren van twee aanjagers:

• Herstel van de winsten: lagere financieringskosten en minder voorzieningen voor verlies op kredieten.

• Stijging van de waarderingsratio's: herwaardering van aandelen die momenteel worden verhandeld tegen een koers/winstverhouding die bijna op het historisch dieptepunt ligt.

Een van de mogelijke winnaars is de financiële sector.

Om in de gaten te houden

In de eurozone zullen de eerste inflatieschattingen naar verwachting geen aanleiding zijn voor de ECB om het roer om te gooien. De algemene verwachting is dat er in september nog een verhoging van 25 bp komt, wat zou resulteren in een depositorente van 2%. De markt houdt zelfs rekening met de mogelijkheid van een derde verkrapping van het monetaire beleid in december. Maar dat is niet ons scenario. Dat zou bijzonder schadelijk zijn voor de nog altijd zwakke groei in de eurozone. Zo'n verkrapping zou met name het herstel van de bedrijfsinvesteringen, die vóór de renteverhoging in juni tekenen van verbetering begonnen te vertonen, kunnen verstoren.

Wist u het al?

De regering-Trump gokt erop dat de enorme investeringen in kunstmatige intelligentie en de bijbehorende infrastructuur, die deels direct of indirect ondersteund worden door het begrotingsbeleid, zullen resulteren in zo'n sterke toename van de productiviteit en de groei dat de last van de staatsschuld erdoor zal stabiliseren en vervolgens zal afnemen.

Kan dat? In theorie wel. In de praktijk is het ingewikkelder.

Nu de staatsschuld iets boven de 120% van het bbp ligt, zou de nominale groei in de VS tot 2050 8,5% per jaar moeten bedragen om deze ratio terug te brengen naar 110%, volgens onze aannames. In de moderne geschiedenis heeft de Amerikaanse economie nog nooit over zo'n lange periode een dergelijke prestatie geleverd.

*Gegevens per 25 augustus, Boursorama. Eigen berekeningen.