Niets leuker dan emerging markets

Niets is leuker dan beleggen in emerging markets. Je maakt wat mee, er is altijd nieuws en het is divers.

Opkomende markten – in zowel Azië, Europa als Latijns Amerika – hebben een ongekende dynamiek. Als ik vandaag de best renderende beleggingsfondsen over de laatste drie maanden bekijk, zitten daar toch vooral fondsen bij die beleggen in China, Rusland, andere Aziatische markten of Latijns Amerika bij. Als ik naar de fondsen met het laagste rendement over 1 jaar kijk is dit voor een groot deel dezelfde groep.

Wie op de juiste momenten beleggingen in opkomende markten koopt en verkoopt, kan in relatief korte tijd veel verdienen. U moet uzelf niet overschatten en als u dit spel niet goed speelt, verliest u juist in korte tijd veel geld.

Voor wie serieus wil beleggen in opkomende markten is naast incasseringsvermogen een lange tijdshorizon nodig. Zelfs na de daling van afgelopen jaar was een positie over de laatste vijf behoorlijk lonend. Opkomende markten behoren over deze periode tot de best presterende markten en breed gespreide fondsen doen het niet veel slechter dan specifieke landenfondsen. Profiteren van de ups en downs kunt u doen door tijdens forse koersdaling bij te kopen en tijdens forse stijgingen te verkopen (niet andersom).

Het zijn niet alleen rendementen die opkomende markten interessant maken. Ook de dynamiek in politiek, bevolkingsontwikkeling, valutaontwikkelingen en de economie zijn enerverend.

Er is altijd nieuws
Vaak slecht nieuws (Azië-crisis, Ruslandcrisis, etc), maar momenteel toch vooral goed nieuws. Aanhangers van opkomende markten wijzen zonder ophouden op het enorme potentieel. Vorige week woonde ik een presentatie bij van J.P.Morgan Asset Management waarin Pinakin Pikatel niet stopte om de voordelen van vooral China te belichten. De groei in China blijft doorgaan, geholpen door de enorme groei van de middenklasse, economische ontwikkeling op het platte land en de spectaculaire groei in scholing.

De wereldwijde economische groeivertraging gaat aan China niet voorbij, maar het is volgens hem een misverstand om te denken dat de Chinese groei exportgedreven is en dat er alleen simpele produten uit China komen. “Er zit nog steeds groei in de export van producten met een lage toegevoegde waarde omdat de wereld nog geen alternatief voor China heeft gevonden, de grootste groei zien we echter bij “high-end” kapitaalgoederen.” De financiële positie van China is een plaatje als je hem vergelijkt met die van de VS of Europa terwijl er voor het bankwezen nog veel groei mogelijk is. Volgens Pinakin zijn analisten momenteel te somber over de vooruitzichten voor Azië, terwijl ze een jaar geleden nog te optimistisch waren.

Alhoewel ik het hem niet kwalijk nemen is Pinakin volgens mij wat te optimistisch. De nog matig ontwikkelde groep van Chinese beleggers en de geslotenheid van het systeem zorgen voor veel volatiliteit in de markt, wat gevaarlijk is. Feit blijft natuurlijk dat de economische potentie van emerging markets – en zeker ook van China – enorm is. Dat opkomende markten goed zijn voor een enorme nieuwsstroom, maakt dat juist in dit soort markten het “zelf beleggen” nauwelijks te doen is. Gelukkig zijn er veel goede beleggingsfondsen.

Het is divers.
De ene opkomende markt is de ander niet. In Latijns Amerika zijn er bijvoorbeeld veel grondstofgerelateerde aandelen te vinden die u in Azië en in de meeste landen van Oost Europa moet missen. In Rusland op zijn beurt zijn het weer de energieaandelen die belangrijk zijn. Er is ook een grote verscheidenheid in valuta, economische afhankelijkheid en politieke systemen. De economische ontwikkeling verschilt ook; Oost-Europese landen zijn verder ontwikkelt dan veel Aziatische markten maar ook dat is geen garantie voor financiële stabiliteit.

De vraag is wat mij betreft niet of u in opkomende markten moet beleggen, maar hoeveel en waarin. Voor de meeste beleggers is een wereldwijd gespreid emerging markets funds het beste startpunt. De vraag hoeveel u in opkomende markten moet beleggen laat zich moeilijker beantwoorden. Voor degene die veel risico kunnen tolereren is 15-25% van de aandelenportefeuille een maximum. Houd er ook rekening mee dat sommige wereldwijd beleggende fondsen (waaronder Obam) al grote posities hebben in opkomende markten.

Freddy van Mulligen is hoofd research van Morningstar Nederland. Hij waardeert uw commentaar, maar kan geen specifieke adviezen over fondsen of portefeuilles geven. Auteurs kunt u bereiken via de Analisten feedback.