Standard Life verre van zeker over Trump

Jeremy Lawson

De gevolgen van het beleid van president Trump zullen in de VS en in het buitenland worden gevoeld. Volgens Jeremy Lawson, hoofdeconoom van Standard Life Investments zijn er vier belangrijke beleidskeuzes die zullen bepalen of Trump in zijn eerste jaar als president de huidige verbeterende economische trends versterkt of overhoop haalt. De eerste is of hij in staat zal zijn in samenwerking met het Congres een agressief begrotingsbeleid neer te zetten. De tweede is hoeveel hij van het binnenlands beleid van Obama zal ontmantelen. De derde is of hij een protectionistisch handelsbeleid zal nastreven. En tenslotte zal hij moeten beslissen hoe hij de Amerikaanse buitenlandse politiek wil heroriënteren.

Belastingverlaging

De veiligste weg voor Trump lijkt het begrotingsbeleid te versoepelen. Een verlaging van de inkomsten- en vennootschapsbelasting vormt de kern van zijn beleidsagenda en die van de Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden. Zij zouden dit graag voor het einde van 2017 gerealiseerd willen hebben, maar zij weten ook dat Republikeinse senatoren huiverig lijken voor een grote impliciete toename van het begrotingstekort. Defensie-uitgaven en investeringen in infrastructuur zouden ook toenemen, hoewel woordvoerders van Trump al hebben laten doorschemeren dat het grootste deel van de financiering hiervoor uit de private sector moet komen. Alles bijelkaar opgeteld kan een fiscale stimulans de economische groei boven de 3% tillen.

Stimulering pakt niet altijd goed uit

Veel beleggers zullen een stijging van de economische groei verwelkomen na de jaren van traag herstel van de financiële crisis. Echter, vanuit macro-economisch oogpunt is het begrotingsbeleid dat Trump voor ogen heeft niet ideaal. Gezien de begrotingsuitdagingen waarmee de VS op de lange termijn wordt geconfronteerd, zal een permanente verlaging van de inkomstenbelasting die zichzelf niet financiert en vooral ten goede lijkt te komen aan de hoogste inkomens, de fiscale positie van de VS verslechteren en slechts op korte termijn economisch gewin opleveren.

Bovendien is het stimuleren van de economie op dit punt in de economische cyclus hoogst ongebruikelijk, en kan zij uiteindelijk leiden tot het inkorten van de huidige cyclus als onevenwichtigheden zich sneller aandienen en de Fed agressiever gaat verkrappen.

Meer protectionisme

Het handelsbeleid van Trump kan het grootste risico voor financiële markten en de economie vormen. Hij heeft toegezegd de VS terug te trekken uit TPP, China een valuta manipulator genoemd (waarschijnlijk als voorbode van het instellen van gerichte importtarieven om de Chinese import te treffen), bedrijven te straffen die productie, investeringen en banen naar het buitenland brengen en meer in het algemeen ‘fair trade’ na te streven. Wanneer het globaliseringsproces tot stilstand komt, pakt dit negatief uit voor de wereldeconomie, maar stilstand is nog altijd beter dan achteruitgang. De vraag is dan ook wat de werkelijke bedoeling is van Trump als president.

Het scenario dat markten inprijzen, is dat hij zijn retoriek aanwendt voor het veiligstellen van een ​​betere toegang tot buitenlandse markten voor Amerikaanse bedrijven en het verschaffen van extra prikkels voor Amerikaanse bedrijven om meer productie in eigen land te houden. Binnen dit scenario, kunnen zijn uitspraken voorlopig nog blijven verbazen, maar zal het uiteindelijke beleid resulteren in een bescheiden, in plaats van een grote, toename van protectionisme.

Maar het kan ook anders uitpakken

Aan de andere kant is een hele negatieve uitkomst ook mogelijk, zo geeft Lawson aan. Volgens bestaande wetten en gebruikmakend van zijn executive powers kan President Trump een agressief protectionistische strategie nastreven. Over een half jaar kan de VS uit NAFTA zijn gestapt en kunnen de importheffingen zijn verhoogd voor een paar, zoniet alle, Amerikaanse handelspartners. Dit scenario lokt natuurlijk tegenmaatregelen van diezelfde handelspartners uit, leidt tot claims van bedrijven, veroorzaakt een krapper arbeidsaanbod en leidt tot chaos binnen het Congres. Uiteindelijk lopen de bedrijfsinvesteringen terug en ligt er een recessie op de loer zo besluit Lawson.